‘Geen tijd meer voor show, kom met goed beleid’

The content originally appeared on: De Ware Tijd Online

18/04/2022 05:54
-
Edwien Bodjie

Soulamy Laurens (r) wordt toegesproken door Ine Apapoe.
Foto: privecollectie

PARAMARIBO
“Overbewoning is niet iets waar iemand van buiten over zou kunnen oordelen. De mensen moeten dat gevoel zelf hebben. Er is daarom geen sprake van overbewoning bij marrons in de stad zoals velen denken.” Dat stelt socioloog Soulamy Laurens tijdens haar afstudeerpresentatie ‘De woon- en leefsituatie van marrons met het accent op overbewoning’.

Het idee dat overbewoning te maken heeft met geld, wordt ook
door de socioloog bestreden. “Dit fenomeen is niet economisch, maar
vooral cultuurgebonden.” Laurens studeerde af aan het Institute for
Graduate Studies & Research, studierichting Research
Methods.

Laurens heeft het onderzoek gedaan in Marowijne, Brokopondo,
Sipaliwini, Wanica (Sunny Point en Rahimalbuiten) en Paramaribo
(Goede Verwachting en Devisbuiten). Ze heeft voor de vier wijken
gekozen omdat volgens een eerder onderzoek van het ministerie van
Sociale Zaken en Volkshuisvesting meer dan 90 procent van de
bevolking in die woongebieden marron is. Daarnaast zijn het
voornamelijk geoccupeerde wijken met een bevolkingsdichtheid van
575 inwoners per vierkante kilometer.

In het binnenland zou het een persoon per vierkante kilometer
zijn bij een gelijke verdeling van het land. “Niet alleen in
Suriname is dat zo, ook wereldwijd bij urbane gebieden, en dat
zorgt voor desorganisatie.” Laurens bedoelt hiermee dat mensen de
gewoontes van hun oorspronkelijke woongebieden meenemen naar de
nieuwe woonomgeving waar het soms als chaos wordt ervaren.

Over het bekende beeld erven met meerdere huisjes met veel
bewoners zegt de socioloog dat dit systeem het gevolg is van de
onzekerheden die mensen hebben. Internationaal is bekend dat mensen
niet durven te investeren op grond waarop er geen zekerheid is.
Maar ook de nutsbedrijven doen geen aansluitingen bij woningen
waarvan de documenten niet in orde zijn. “Op het moment dat mensen
volledige zeggenschap hebben op hun grond zie je dat er ook anders
mee wordt omgegaan: houten huisjes veranderen in grote stenen
woningen omdat de zekerheid er is.”

De onderzoekster stelt dat om de desorganisatie die mensen
ervaren te verminderen, vanuit de overheid begeleiding en een
serieus huisvestingsplan nodig zijn. “Er is dus werk aan de winkel
voor de Surinaamse politiek en overheid. Geen show meer maken met
de situatie, maar met goed beleid komen omdat het om een vrij grote
groep gaat.” Volgens Laurens heeft de stichting Volkshuisvesting
meer dan 30.800 geregistreerde woningzoekenden in haar bestand.



Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina