Galibi biedt meer dan strand en spotten zeeschildpadden

The content originally appeared on: De Ware Tijd Online

23/04/2022 08:10

Luchtfoto van Galibi.

PARAMARIBO
Een vijfhonderd jaar oud inheems dorp in een natuurreservaat van vierduizend hectare. Het biedt meer dan zijn strand en de zeeschildpadden. Zijn charme in combinatie met de ongerepte natuur van de zeestranden en de cultuur van de Caraiben in de delen Christiaankondre en Langamankondre bij de monding van de Marowijnerivier zijn voldoende ingredienten om ook buiten het legseizoen een heerlijke strandvakantie te hebben in Suriname. Het is Galibi!

Tekst en Beeld:
Ricky Wirjosentono

Het dorp ligt over twee kilometer uitgestrekt langs het strand
en kenmerkt zich door de vele kokospalmen en manjabomen. Langs het
gehele strand liggen de boten in het water te dobberen. Met de
piyaka, een zeewaardige korjaal, duurt de reis vanuit
Albina anderhalf uur. Het vlechtwerk, de typische keramiek en
kralen sieraden zijn te vinden in het dorp, maar het hoofdmiddel
van bestaan is de visserij. En precies daar wringt intussen de
schoen. “Wij zijn bezorgd, want we weten niet hoelang wij nog
kunnen leven van de vissen in de Marowijnerivier door de goudkoorts
in de bovenloop”, vertelt kapitein Ricardo Pane van
Christiaankondre.

Toerisme

Tokoe Wijnberg, die er als eerste begonnen is met toerisme,
heeft samen met andere dorpelingen gedurende de Covid-19-pandemie
de stichting Touroperators en Lodgehouders Galibi opgericht. Hij is
voorzitter van de organisatie die toerisme nieuw leven wil
inblazen. “We hebben dit jaar Galibi officieel weer geopend voor
toeristen. De samenwerking is goed en qua uitvoering van de tours
zijn de lodgehouders onafhankelijk. Zij hebben hun eigen programma.
Daaraan willen wij niet komen. De tarieven komen wij wel samen
overeen”, doet Wijnberg uit de doeken.

Hij wil met en bij de bewoners de bewustwording voor het belang
van toerisme aanwakkeren, zodat zij weer kunnen beginnen met hun
activiteiten. Hij verwijst naar een vrouwenorganisatie die
souvenirs maakt en andere handarbeid producten. “Het vrouwencentrum
dat in verval is geraakt, moet worden opgeknapt. Je hebt mannen die
vlecht- en houtsnijwerk doen en dat willen wij (verder) stimuleren.
Zelfs onze eigen gevangen vis die op verschillende manieren wordt
klaargemaakt kunnen wij aanbieden aan onze gasten.”

Niet ontmoedigd raken

In bijzijn van zijn vrouw Irene vertelt hij over de grootste
lodge die ze hebben verloren aan de natuur. Het gebouw, op honderd
meter van het strand, had tien kamers. Voorheen waren er veel bomen
aan de voorkant. Mensen konden er hangmatten ophangen. In de
afgelopen twee jaar is de grond gaan afkalven tot bij het gebouw.
De schade is omgerekend enkele miljoenen Surinaamse dollars. “Het
is wel iets om je druk over te maken, maar ik houd rekening met
mijn gezondheid. Je moet alleen zegen krijgen van de Heer. Ik heb
geprobeerd om een kunstmatige dijk te bouwen, maar tegen de natuur
ben je niet opgewassen”, vertelt hij met een strak gezicht.

Hij exploiteert nu drie woningen. Zijn tourbedrijf Myrysji kan
in een keer twintig mensen accommoderen. Bij gezinnen en mensen die
geen bezwaar hebben om in groepen te slapen kan dat oplopen tot
dertig. Ondanks de tien kamers die Wijnberg heeft verloren, geeft
hij de moed niet op. Het plan is om anders te bouwen.

“De Covid-19-periode was een zware tijd voor ons. Toerisme was
helemaal lam geslagen. Iets dat wij nooit hadden verwacht of
voorzien. Wij konden alleen machteloos toekijken. Wat konden we
anders doen? Wij zijn gaan verslappen en hebben onze accommodatie
ook laten liggen. Wij zochten naar alternatieven.” Wijnberg vertrok
met zijn vrouw naar Paramaribo om werk te zoeken in de bouw. “Ik
ben van huis uit bouwvakker”, onthult hij lachend. In die twee
Covid-19-jaren was hij dan ook meer in de stad dan op
Galibi.

Tokoe Wijnberg en echtgenote Irene voor een van hun lodges op
Galibi.

Activiteiten

Er zijn plannen om in het inheemse dorp weer (grote)
festiviteiten te organiseren. Het Galibi Beachfestival is daar een
van. Die activiteit is er een van het dorp en de winst wordt
onderling verdeeld. Vijf jaar geleden is het festival voor het
laatst gehouden. Wijnberg zegt dat het als organisator niet
makkelijk is geweest om de logistiek vanuit Paramaribo te
organiseren. “Dat is eigenlijk het zwaarst. Uiteindelijk kom je
niet uit, want de winsten zijn verdeeld”, geeft hij inzicht.

Dat wil niet zeggen dat hij er een punt achter heeft gezet. Hij
denkt samen met zijn vrouw en andere dorpelingen er over na om weer
een grote festiviteit te organiseren. “Ik heb ideeen. We hebben
eens een cultureel festival gehouden en dat is een succes geworden.
Iedereen doet mee om de cultuur en traditie tentoon te stellen. Zo
een festival wil ik weer, in de grote vakantie, in
augustus/september, misschien een maand lang in vier weekenden. Dat
kan ik misschien als stichting doen, maar ik moet het plan wel aan
de kapitein voorleggen.”

Grondenrechten

Ricardo Pane, kapitein van Christiaankondre, bevestigt dat
Galibi een harde tijd heeft doorstaan. Er zijn mensen aan Covid-19
overleden. Een zware klap was vooral het overlijden van Vincent
Aloema. “Unu lasi a man aan covid, terwijl wij bezig waren
te vechten voor het grondenrechtenvraagstuk. Nu proberen we de
draad weer op te pakken en er bovenop te komen. Wij hebben
dagelijks contact met iedereen.”

Pane hecht geen waarde aan hoorzittingen. “Sinds jaar en dag
zijn hoorzittingen een show geweest”, stelt hij. “Je ziet niets
terug in de uitvoering. Je moet het de president vragen. Al zou ik
een hoorzitting willen hebben, wie ben ik. Ik heb alleen maar hoop
op wat wij kunnen doen. Galibi a no wan dorp san e wakti tapu
lanti
. Alles wat wij doen is op kracht van de inwoners en
donoren. Dat is de power achter Galibi.”

Lees het volledig artikel in de weekendeditie van de
Ware Tijd



Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina