COMMENTAAR: Misdrijven tegen menselijkheid

The content originally appeared on: De Ware Tijd Online

11/11/2021 12:00


DE MENSENRECHTEN IN Suriname kregen de afgelopen weken opeens weer de volle aandacht. Minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie heeft in het Zwitserse Geneve een onderhoud gehad met Michelle Bachelet van het Hoog Commissariaat voor Mensenrechten van de Verenigde Naties. Hij was daar voor de 39ste vergadering van de Werkgroep Universele Periodieke Evaluatie (UPR) van de VN-Mensenrechtenraad. De mensenrechtensituatie in Surinamer werd daar geevalueerd en er zijn specifieke aanbevelingen gedaan voor verbeteringen.

Rond diezelfde tijd werd in Nederland een Surinaamse
oud-militair opgepakt omdat hij tijdens de Binnenlandse Oorlog
onschuldige burgers zou hebben vermoord. Of het ook tot vervolging
komt, is nog onduidelijk. De ervaring heeft geleerd dat dit, na
zoveel jaren, lastig is om te bewijzen. Maar het is een misdrijf
tegen de menselijkheid, dat niet valt onder de Amnestiewet van
1989, die in 1992 werd gewijzigd. De veronderstelling bij veel
Surinamers dat de daders van deze misdrijven, vooral gepleegd
tijdens de Binnenlandse Oorlog, niet meer zouden kunnen worden
vervolgd, is dus onjuist.

Dat geen enkele autoriteit in Suriname sindsdien de moeite heeft
genomen om de verschillende gevallen te onderzoeken en de daders
voor de rechter of de krijgsraad te brengen, is een regelrechte
schande en getuigt van minachting naar de slachtoffers en hun
nabestaanden toe. Ook regeringen hebben zich op geen enkel moment
sterk gemaakt om het recht zijn beloop te laten hebben. Het
veelgehoorde argument dat dit niet in het belang is van de rust en
veiligheid in het land, is totaal misplaatst en is alleen maar
bedoeld om bepaalde invloedrijke mensen de dans te kunnen laten
ontspringen.

De gepleegde daden zijn minstens zo gruwelijk als de
Decembermoorden van 1982, alleen werden er geen vooraanstaande
Surinamers het slachtoffer maar ‘gewone’ burgers. Onder het mom
‘gelijke monnikken, gelijke kappen’ zou hiervoor geen onderscheid
mogen worden gemaakt, want waarom Bouterse wel vervolgen en
veroordelen, maar zaken waar bijvoorbeeld Melvin Linscheer en
Ronnie Brunswijk mogelijk bij waren betrokken, niet onderzoeken? De
kans dat dit nog zal gebeuren, is vrijwel nihil. De rechterlijke
macht functioneert op papier volledig onafhankelijk en zelfstandig,
in de praktijk heeft de politiek wel degelijk invloed. Maar dat is
een slechte zaak en zorgt er mede voor dat veel misdrijven
onbestraft blijven. We zijn benieuwd of dat aan de orde is gekomen
in Geneve.




Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina