COMMENTAAR: Caricom (pers) leiderschap

The content originally appeared on: De Ware Tijd Online

07/05/2022 12:00


HET MEDIALANDSCHAP IN de wereld is de afgelopen jaren enorm veranderd en zeker met de komst van sociale mediaplatforms als facebook, Instagram en twitter is het doorcommuniceren van een bepaalde boodschap een complexe zaak geworden. Vroeger nam iedereen die krant die hij of zij leuk vond en ploos het uit, zat achter de televisie om het avondnieuws te volgen en meer van dat soort stabiele gewoonten.

Echter is dat iets van het verleden. Met 24/7 live aanvoer van
‘nieuws’ is de kijker gemakzuchtiger geworden, snel bevredigd en
meer gefragmenteerd. Print media kunnen het niet meer maken om het
nieuws van gisteren nog te brengen. Maar het domein van serieus
nieuws dat op feiten gecontroleerd is, dat kritisch is en dat
ruimbaan biedt aan hoor en wederhoor behoort nog steeds de
traditionele nieuwsmedia toe maar dan wel iiefst in een ‘digitaal
eigentijds jasje.’

Dit waren enkele zaken die naar voren kwamen tijdens de
Caribbean Media Summit op 5 mei met als thema ‘Journalism Under
Digital Siege’, daarbij werd ook de rol van overheden meegenomen in
dat geheel. Suriname heeft een ernstige terugval gemaakt op de
wereld index van de persvrijheid. En tijdens de summit werden meer
voorbeelden van landen in het Caraibisch gebied genoemd die ook te
maken hebben met uitdagingen op het gebied van
informatieverstrekking aan de media.

Echter, in veel van die landen werden zaken snel bijgesteld
omdat er een gemeenschappelijke overtuiging was dat de pers een van
de pijlers is van de democratie en dat de pers dus niet weg te
denken is. Dat is het grootste probleem in Suriname: de regering in
Suriname is daar niet van overtuigd.

Veel zijn daar niet mee eens en vooral VHP’ers steigeren wanneer
wordt gezegd de regering. Ze verwijzen dan mokkend naar de
geel/zwarte partij, maar dat geeft alleen maar het falen van de
hele constellatie aan. De regering dient een en ondeelbaar te zijn
anders hebben we twee regeringen in een land en dat bestaat
niet.

Terecht is dan ook met de nodige kritiek gereageerd op het
aanstaande Caricom-leiderschap van de president Chandrikapersad
Santokhie in juli van dit jaar. Geeft hij wel een goed voorbeeld
aan de andere Caricom-landen als hij dit niet in zijn eigen land
kan oplossen?

Met schrik werd daar ook gereageerd op het opsluiten van een
journalist in Nickerie. Wat voor leiderschap wordt getoond naar de
rest van de Caricom-landen en gaan de andere lid landen denken dat
als Suriname ermee wegkomt dat zij dat ook kunnen? Het zijn
legitieme vragen.

Mediahuizen zouden vooral in landen waar het volk klein is en de
advertentiekracht ook niet ruim is samen moeten staan in het besef
dat media nodig zijn binnen een democratisch bestel. We hoeven geen
dikke vrienden te zijn om te erkennen dat we elkaar op
verschillende fronten nodig hebben. Toch lijkt het in Suriname
alsof alle reine gewetens van politici hoe dan ook kwaad vrezen,
zodra er een microfoon van een kritische journalist in de buurt
is.



Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina